GASTENBOEK
Welkom in ons gastenboek en als je wilt, kun je een berichtje achterlaten. Wij zouden dat heel fijn vinden en misschien kom je wel een keertje terug.
Wij danken iedereen voor de geweldige steun en alle positieve reacties !!
Liefste Michiel & Amber,
Het is echt waar. Jij hebt in mama’s buik gezeten.
Wij zullen dat nooit vergeten.
Jij was toen nog zo klein.
Wij wisten niet dat Michiel een jongen maar wel dat Amber een meisje zou zijn.
Toen je dan geboren was voelden wij ons zo rijk
en wij werden door jouw komst enorm verblijd.
Dat jij ons als jouw mama en papa hebt uitverkozen
is het mooiste wat ons ooit kon overkomen.
Ons werd de mooie taak gegeven
om van je te houden en je te begeleiden in je leven.
Als progeriakind ben je geboren
en ook al ben je anders, je zult immer en altijd bij ons horen.
hallo, ik heb jullie boek gekregen als een cadeau van een vriend het heeft mijn ontroerd,mij laten lachen op bepaalde momenten maar het heeft ook gevoelens los gemaakt die ik niet kan beschrijven. word zelf binnenkort moeder van een zoon,en dit gaat toch door merg en been! je hebt 2 prachtige kinderen,geniet van elke dag… het gaat jullie goed… woorden schieten mij tekort…
Ook ik heb het boek uit, het was lezen met een traan en een lach, maar vooral recht naar het hart! Proficiat en dat al jullie dromen mogen uitkomen….
Juist jullie boek uitgelezen en besef nog maar eens hoeveel geluk de meeste mensen hebben enkel door een goede gezondheid. Maar wat jullie meemaken, is van een andere orde. Hoe jullie dit samen met het gezin verwerkt hebben, mekaar en de kinderen zoveel liefde geven en elke dag er iets moois van willen maken, een dikke proficiat hiervoor ! Ook voor Michiel en Amber voel ik veel bewondering want zij trotseren deze verschrikkelijke ziekte op een menswaardige,prachtige manier. Ik hoop van harte dat de kuur in Boston aanslaat en jullie nog vele jaren samen mogen genieten van het leven en van elkaar.
Dag Godelieve, Wim, Michiel & Amber, ik heb jullie boek met veel bewondering gelezen en vooral voor jullie Wim & Godelieve! Jullie zijn een superkoppel! Ik heb heel veel bewondering over hoe jullie met jullie met jullie kinderen omgaan. Niemand kan zich ooit in jullie schoenen stellen, maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat de therapie bij jullie kapoenen aanslaat en sterker nog, dat er ooit (zo snel mogelijk) een medicament ontwikkeld wordt waardoor progeria bestreden wordt! Jullie verdienen het alle 4!!!
hallo godelieve,wim,michiel en amber zoals velen heb ik jullie boek met veel interesse en kippevel gelezen! niemand kan zich inbeelden wat jullie doormaken met wat jullie weten over de toekomst maar ook ik denk dat het voorbestemd was dat ze allebei bij jullie in jullie gezin geboren zijn,zo’n ouders zou elk kind,ziek of gezond wensen! jullie doen het volgens mij heeeel goed!! mijn dochtertje van 6jaar vindt michiel leuk,ik heb de stukjes van michiel in het boek moeten voorlezen en elke dag kijkt ze naar de foto’s! veel geluk nog samen,dikke kus aan de 2 sloebers xx
Lieve Michiel en Amber, lieve Godelieve en Wim! Ik kan niet anders dan jullie van harte feliciteren. Wat een prachtige, lieve kinderen en wat een fantastische ouders. Ziek zijn is niet leuk en een ziekte zoals die van jullie is helemaal erg. Maar liefde en vertrouwen, hoop en saamhorigheid overwinnen alles. Jullie zijn het levende bewijs dat iedereen gelukkig kan zijn. Als je maar wilt. Ja, ik denk ook dat Michiel en Amber jullie heel bewust hebben uitgekozen. Waar konden zijn als kinderen beter terecht? Heel veel sterkte en liefde voor de toekomst gewenst!
hey michiel,amber,godelieve en wim op twee voormiddagen heb ik jullie boek uitgelezen hier juist het laatste blad dicht geslagen en de pc riep dat ik jullie een berichtje moest achter laten na het lezen heb ik ook een gevoel dat amber en michiel jullie hebben uitgekozen als ouders.godelieve neem dit niet op jou je bent een pracht moeder en dat sommige zo dwaze dingen durven zeggen laat staan denken dat jij amber hebt genomen om nog meer aandacht te krijgen zouden hun omterdiepst moeten schamen !!!michiel en amber mogen trots zijn met zo’n mama en papa als jullie .ik heb zelf twee kinderen ik hoop dat ik er nooit voor zal staan een kind te verliezen , ik hoop met heel mijn hart dat de medicatie van michiel en ook van amber later hun levenskwaliteit en hun levensverwachting met 80 jaar omhoog brengt ik hoop nooit te moeten horen op het nieuws dat amber of michiel er niet meer zijn , heb jullie nog nooit gezien in het echt maar het is of we michiel en amber kennen je hebt twee pracht kinderen ook een dikke pluim voor heel jullie familie die er telkens weer zijn voor jullie in kwade en goed dagen daar kunnen veel familie’s een puntje aan zuigen godelieve , wim , michiel en amber jullie gezin is een voorbeeld voor de maatschappij als jullie vrijwillers nodig hebben om zaken te verkopen of te doen mogen jullie altijd contact nemen met ons veel geluk en veel sterkte en genieten waar jullie kunnen van iedere moment , iedere seconde veel liefs veerle x x x x
Beste Wim,Godelieve,Michiel en Amber, Proficiat met jullie boek!! Ik heb het verhaal met veel interesse gelezen,af en toe een traan wegpinkend als het te aangrijpend werd,maar toch ook gelachen met Michiels plezante opmerkingen.Jullie zijn een fantastische familie en zijn een voorbeeld naar andere ouders toe die ook in een moeilijke situatie verkeren!! Ik leef met jullie mee…Ik hoop echt dat de therapie bij Michiel en Amber aanslaat… Vriendelijke groeten vanuit Ramsel, Ludgarde
Heb jullie boek met veel aandacht en emoties gelezen .Kreeg het voor mijn verjaardag van mijn kids.Dit boek heeft mij weer eens met mijn voetjes op de grond gezet!Waar maak ik mij druk om dacht ik na het lezen van jullie boek .Wat een schitterend gezin zijn jullie,wat een prachtige kinderen.Een zinnetje in jullie boek heb ik in de fluor gezet .dat jullie nu genieten van jullie gezinnetje en van al het mooie wat het leven jullie bied.Dat is het toch wat een mens moet naleven in goeie en minder goeie dagen. Geniet nog veel en intens van elkaar en jullie kinderen.Heel veel groetjes
hoi ben nog bezig met het boek ooo zo herkenbaar hebben zelf een meisje met een handicap. en kan me dus best voorstellen wat het is om bekeken te worden en soms harde opmerkingen te krijgen maar 1 van de meest treffende dingen vond ik wel prof f bij de eerste keer dat ik prof f las dacht ik ja dat is dezelfde en nog geen hoofdstuk later weer mijn vermoeden bevestigd en kan je vertellen wij zijn er ooit ook met een misselijk gevoel buiten gekomen en uiteindelijk net als jullie niet meer terug gegaan want had er op den duur geen goed gevoel meer bij moest dit gewoon even kwijt leef je leven en geniet van elke dag