Please leave a message behind. We would like that very much.
Thank you for visiting Michiel’s and Amber’s website!!
1,360 thoughts on “GUESTBOOK”
Ik heb net jullie boek gelezen, ik moet zeggen dat het een prachtig boek is, vlot om te lezen. Niet handig om te lezen inde bus omdat ik vele keren een traantje heb weggepinkt.Heb veel bezondering voor jullie en ook aan de andere ouders in belgie. Dikke xxx aan Michiel&Amber
All I want to say is that you are very lucky to have both Michiel and Amber. They seem so adorable! I was just researching this condition for biology 11 and I am so happy that it led me here. You guys are amazing parents. I want to find a cure, and this truly motivates me to study further. I hope you continue to persevere and I also extend my wishes to Amber and Michiel.
Beste Ouders van Michiel en Amber Ik heb net jullie boek gelezen, het heeft me enorm aangegrepen, Ik draag enorm veel respect uit naar jullie draagkracht en moed, het is niet altijd evident geweest voor jullie… Het boek is een mooie weergave van hoe jullie als gezin alles ervaren hebben.
I love how happy, and strong you are. I had to research a rare disease for my 9th grade biology class, and i ended up on your site. 🙂 your stories really touched me and has inspired me into taking a job that helps children, when i get older though. i would love to be pen pals.
heb respect voor hoe jullie in het leven staan. jullie hebben 2 prachtige kinderen.
Hallo Amber, Michiel, Godelieve en Wim Allereerst wil ik jullie zeggen dat ik Wim en Godelieve heel erg bewonder. Ik ben gefascineerd door jullie levenswijze en sterkte. zoals ik en het boek gelezen heb, hebben jullie heel zware tijden gehad; wat was er ‘mis’ met Michieltje, niemand kon jullie precies helpen, de ontdekking dat Amber ook progeria had,… maar met z’n allen zijn jullie er toch uitgekomen. Jullie zien het positieve in heel de zaak, wat ik Echt WEL bewonder. Ik heb jullie boek gelezen en de website helemaal uitgepluisd. Mag ik jullie even zeggen dat ik heel veel respect heb voor zowel jullie als al de mensen die geholpen hebben! ik ga dadelijk aan mijn leesverslag beginnen over het boek ‘Ga ik dood als ik twaalf ben’ Hierbij zoek ik zelf 10 afbeeldingen die ik vind die bij het boek passen en uitleg zal ik er ook bij geven. Als jullie het wensen stuur ik deze graag door als het af is. Als jullie het liever niet hebben begrijp ik dat ook. @ Michiel: Hejj lieve jongen, ik ken je niet en jij mij ook niet. Maar ik hou echt van je speelsheid en optimisme. Nog goed op je Zusje letten h_, Grote Broer 😉 @ Amber: Wat ben jij een schattig kindje, met een eigen willetje! weet maar dat jouw ouders je heel graag zien. en blijf vooral je eigen willetje hebben zoals in het boek! Met vriendelijke groetjes Cherrish Wils
Beste, ik heb net jullie boek uit… Ik zelf ben een verpleegster met 2 kindjes en ik moet zeggen dat ik jullie ENORM bewonder !!! Ik wens jullie viertjes nog veel geluk, liefde en plezier.
I was just doing a research project and came across your site.It is very awesome to see someone with such circumstances have such a good attitude.you are in my prayers.jesus luvs u.chloe
Hello, My name is jodie, I am a nurse in the United States (Iowa), and am doing a research project on Progeria. I have always found the stories of Progeria children so touching and interesting. I cannot read or hear the interviews of you and your husband due to language barrier, but I would love to if there is a way or a site that interprets from language to language, do you know of any that are available? What I do know by reading your stories on Michiel and Amber’s website is that you are a beautiful family, I see this in your eyes and facial expressions. Your children are truely beautiful, and also have so much life and excitement in their eyes. You tell a wonderful story of your children, what you have endured through the process of discovering the diagnosis of their disease, and how you have grown from it, shared it, continue to share it so that those of us unaffected by it can learn more about it. I pray that research continues successfully, and that there is great success with the clinical trials. I assume that researchers are studying this more indepthly, since your children are siblings but not twins and have this disease, which would indicate heridity does play a part in some forms of Progeria. To tell you a little about my family, I am married, have a 18 year son, and a 16 year old daughter. As a mother, I am constantly worrying about my kids, but they are worries much different than yours. I worry about them going off to college ‘have I taught them enough to be independent?’, or ‘is Ellie getting involved with the wrong kids, is she depressed?’. Important things to worry about but much different then what you both have to worry about on a day to day basis. When I see your story, I know that your worries are much different, you don’t know how long your children will be here, and they may not get the chance to go to college because of health problems. I am a firm believer that God has a purpose for everything that He does, and we are not to question His plan but have faith that He will provide for us. He has provided for your children…a warm and beautiful family. Take care and God Bless. Jodie Daxon
Hi! Ik heb net jullie boek gelezen. Van de bib, maar ik weet nu al dat ik het ook ga kopen! Al was het maar om onze eigen kleine tegenslagen heel vlug te kunnen relativeren en op een positieve manier verder te gaan. Echt indrukwekkend hoe jullie in het leven staan en ik snap NIET hoe mensen ook maar zouden DURVEN denken dat jullie aandacht of wat dan ook zoeken. Het is toch wel heel erg duidelijk dat alle aandacht jullie gezocht heeft en niet omgekeerd. En hoe jullie daar dan nog op zo een FANTASTISCHE manier mee omgaan… Wat me in uw boek ook heel erg gepakt heeft is de manier waarop de media omgingen met het verhaal van Amber. Ik kan mezelf nog heel goed herinneren dat bij het lezen van de eerste regels van dat bewuste artikel in de krant, ik instinctief aanvoelde dat er op een of andere manier iets niet klopte met de timing en ook wel met de manier waarop. Dat dit duidelijk niet van dezelfde ouders als van die van Michiel kon komen
Ik heb net jullie boek gelezen, ik moet zeggen dat het een prachtig boek is, vlot om te lezen. Niet handig om te lezen inde bus omdat ik vele keren een traantje heb weggepinkt.Heb veel bezondering voor jullie en ook aan de andere ouders in belgie. Dikke xxx aan Michiel&Amber
All I want to say is that you are very lucky to have both Michiel and Amber. They seem so adorable! I was just researching this condition for biology 11 and I am so happy that it led me here. You guys are amazing parents. I want to find a cure, and this truly motivates me to study further. I hope you continue to persevere and I also extend my wishes to Amber and Michiel.
Beste Ouders van Michiel en Amber Ik heb net jullie boek gelezen, het heeft me enorm aangegrepen, Ik draag enorm veel respect uit naar jullie draagkracht en moed, het is niet altijd evident geweest voor jullie… Het boek is een mooie weergave van hoe jullie als gezin alles ervaren hebben.
I love how happy, and strong you are. I had to research a rare disease for my 9th grade biology class, and i ended up on your site. 🙂 your stories really touched me and has inspired me into taking a job that helps children, when i get older though. i would love to be pen pals.
heb respect voor hoe jullie in het leven staan. jullie hebben 2 prachtige kinderen.
Hallo Amber, Michiel, Godelieve en Wim Allereerst wil ik jullie zeggen dat ik Wim en Godelieve heel erg bewonder. Ik ben gefascineerd door jullie levenswijze en sterkte. zoals ik en het boek gelezen heb, hebben jullie heel zware tijden gehad; wat was er ‘mis’ met Michieltje, niemand kon jullie precies helpen, de ontdekking dat Amber ook progeria had,… maar met z’n allen zijn jullie er toch uitgekomen. Jullie zien het positieve in heel de zaak, wat ik Echt WEL bewonder. Ik heb jullie boek gelezen en de website helemaal uitgepluisd. Mag ik jullie even zeggen dat ik heel veel respect heb voor zowel jullie als al de mensen die geholpen hebben! ik ga dadelijk aan mijn leesverslag beginnen over het boek ‘Ga ik dood als ik twaalf ben’ Hierbij zoek ik zelf 10 afbeeldingen die ik vind die bij het boek passen en uitleg zal ik er ook bij geven. Als jullie het wensen stuur ik deze graag door als het af is. Als jullie het liever niet hebben begrijp ik dat ook. @ Michiel: Hejj lieve jongen, ik ken je niet en jij mij ook niet. Maar ik hou echt van je speelsheid en optimisme. Nog goed op je Zusje letten h_, Grote Broer 😉 @ Amber: Wat ben jij een schattig kindje, met een eigen willetje! weet maar dat jouw ouders je heel graag zien. en blijf vooral je eigen willetje hebben zoals in het boek! Met vriendelijke groetjes Cherrish Wils
Beste, ik heb net jullie boek uit… Ik zelf ben een verpleegster met 2 kindjes en ik moet zeggen dat ik jullie ENORM bewonder !!! Ik wens jullie viertjes nog veel geluk, liefde en plezier.
I was just doing a research project and came across your site.It is very awesome to see someone with such circumstances have such a good attitude.you are in my prayers.jesus luvs u.chloe
Hello, My name is jodie, I am a nurse in the United States (Iowa), and am doing a research project on Progeria. I have always found the stories of Progeria children so touching and interesting. I cannot read or hear the interviews of you and your husband due to language barrier, but I would love to if there is a way or a site that interprets from language to language, do you know of any that are available? What I do know by reading your stories on Michiel and Amber’s website is that you are a beautiful family, I see this in your eyes and facial expressions. Your children are truely beautiful, and also have so much life and excitement in their eyes. You tell a wonderful story of your children, what you have endured through the process of discovering the diagnosis of their disease, and how you have grown from it, shared it, continue to share it so that those of us unaffected by it can learn more about it. I pray that research continues successfully, and that there is great success with the clinical trials. I assume that researchers are studying this more indepthly, since your children are siblings but not twins and have this disease, which would indicate heridity does play a part in some forms of Progeria. To tell you a little about my family, I am married, have a 18 year son, and a 16 year old daughter. As a mother, I am constantly worrying about my kids, but they are worries much different than yours. I worry about them going off to college ‘have I taught them enough to be independent?’, or ‘is Ellie getting involved with the wrong kids, is she depressed?’. Important things to worry about but much different then what you both have to worry about on a day to day basis. When I see your story, I know that your worries are much different, you don’t know how long your children will be here, and they may not get the chance to go to college because of health problems. I am a firm believer that God has a purpose for everything that He does, and we are not to question His plan but have faith that He will provide for us. He has provided for your children…a warm and beautiful family. Take care and God Bless. Jodie Daxon
Hi! Ik heb net jullie boek gelezen. Van de bib, maar ik weet nu al dat ik het ook ga kopen! Al was het maar om onze eigen kleine tegenslagen heel vlug te kunnen relativeren en op een positieve manier verder te gaan. Echt indrukwekkend hoe jullie in het leven staan en ik snap NIET hoe mensen ook maar zouden DURVEN denken dat jullie aandacht of wat dan ook zoeken. Het is toch wel heel erg duidelijk dat alle aandacht jullie gezocht heeft en niet omgekeerd. En hoe jullie daar dan nog op zo een FANTASTISCHE manier mee omgaan… Wat me in uw boek ook heel erg gepakt heeft is de manier waarop de media omgingen met het verhaal van Amber. Ik kan mezelf nog heel goed herinneren dat bij het lezen van de eerste regels van dat bewuste artikel in de krant, ik instinctief aanvoelde dat er op een of andere manier iets niet klopte met de timing en ook wel met de manier waarop. Dat dit duidelijk niet van dezelfde ouders als van die van Michiel kon komen